Lipedema (obrzęk tłuszczowy) vs obrzęk żylny vs limfatyczny – jak odróżnić? (Warszawa)
W praktyce gabinetów chirurgii naczyniowej w Warszawie to bardzo częsty scenariusz: pacjentka mówi „puchną mi nogi”, a w tle mogą stać trzy różne mechanizmy: lipedema (lipodemę), obrzęk żylny lub obrzęk limfatyczny. Objawy potrafią się nakładać, ale są cechy, które zwykle pozwalają szybko ukierunkować diagnostykę.
Poniżej praktyczne porównanie „po pacjencku” + kiedy i jakie badania mają sens.
1) Lipedema (lipodema) – obrzęk tłuszczowy
Typowy obraz
Prawie zawsze dotyczy kobiet.
Symetryczne powiększenie nóg (czasem także ramion).
Charakterystyczne: stopy są oszczędzone – noga kończy się „na kostce”, a stopa wygląda normalnie (tzw. „mankiet”).
Tkanka bywa bolesna przy ucisku, pacjentki opisują „tkliwość”, „ból przy dotyku”.
Łatwe siniaczenie (kruche naczynka, siniaki bez wyraźnej przyczyny).
Często nasilenie w okresach hormonalnych: dojrzewanie, ciąża, menopauza.
Co mniej pasuje do lipedemy?
wyraźnie jednostronny obrzęk,
dominujące obrzęki stóp i palców,
duża poprawa po samym uniesieniu nóg (lipedema zwykle reaguje słabiej).
Jak „testowo” to odczuć?
Nogi są ciężkie, ale jednocześnie tkanka jest „miękka/ziarnista”, tkliwa.
Dieta i ćwiczenia często poprawiają kondycję, ale nie zmieniają proporcji nóg tak jak pacjentka by oczekiwała.
2) Obrzęk żylny (niewydolność żylna)
Typowy obraz
Często uczucie ciężkości nóg, nasilające się po długim staniu/siedzeniu.
Obrzęk zwykle największy wieczorem, mniejszy rano.
Często obejmuje okolice kostek, bywa że stopa też puchnie.
Ulga po uniesieniu nóg, spacerze, kompresji.
Często widać: pajączki, żylaki, poszerzone żyły.
Mogą pojawić się przebarwienia skóry przy kostkach, świąd, stany zapalne skóry, a w zaawansowaniu owrzodzenia żylne.
Co jest bardzo typowe?
„Puchnie mi po pracy”, „najgorzej w upały”, „rano ok, wieczorem ciasne buty”.
Objawy poprawiają się po kompresji i regularnym ruchu.
Badanie, które to potwierdza
USG Doppler żył kończyn dolnych: ocena refluksu i niewydolności zastawek.
3) Obrzęk limfatyczny (limfedem)
Typowy obraz
Może być jednostronny lub obustronny (często asymetryczny).
Bardzo charakterystyczne: zajęcie stopy i palców.
Skóra może z czasem robić się pogrubiała, twarda, mniej „podatna”.
Obrzęk bywa początkowo „dołkowy” (po uciśnięciu zostaje ślad), a później staje się twardszy.
Często pojawia się po zabiegach, radioterapii, infekcjach, urazach lub bez uchwytnej przyczyny (pierwotny limfedem).
Typowy znak kliniczny
trudność w „uchwyceniu” fałdu skóry u podstawy palca (tzw. objaw Stemmera) – to mocno sugeruje limfedem, ale ocenia to lekarz.
Co jeszcze może wystąpić?
skłonność do nawracających stanów zapalnych skóry,
uczucie napięcia, „ciężkiej” kończyny, ograniczenie ruchu.
Badania
podstawowo wyklucza się przyczyny żylne (USG Doppler),
przy podejrzeniu limfedemu rozważa się diagnostykę układu limfatycznego (w zależności od dostępności i wskazań).
Najprostsze różnice „na szybko” (3 pytania)
1) Czy stopy i palce puchną?
Tak, wyraźnie → bardziej limfedem lub obrzęk żylny (zwłaszcza kostki), rzadziej lipedema.
Nie, stopy normalne → mocno przemawia za lipedemą.
2) Czy jest ból i łatwe siniaczenie?
Tak → częściej lipedema.
Nie, głównie ciężkość i napięcie wieczorem → częściej żylny.
3) Czy obrzęk wyraźnie zmienia się w ciągu dnia?
Rano lepiej, wieczorem gorzej → częściej żylny.
Stały, powoli narasta miesiącami/latami → częściej lipedema lub limfedem.
Tabela cech (bez tabeli w HTML – prosto w punktach)
Lipedema
symetryczna
stopy oszczędzone
bolesność dotyku + siniaki
często tło hormonalne
słabsza odpowiedź na samo uniesienie nóg
Obrzęk żylny
często kostki, czasem stopa
zmienność w ciągu dnia (wieczorem gorzej)
ulga po uniesieniu, ruchu, kompresji
możliwe żylaki, przebarwienia przy kostkach
potwierdzenie w USG Doppler żył
Limfedem
często stopa i palce
bywa jednostronny lub asymetryczny
z czasem twardnieje, pogrubia skórę
skłonność do stanów zapalnych skóry
wymaga podejścia „limfatycznego” (drenaż, terapia uciskowa pod kontrolą)
Ważne: te problemy mogą współistnieć
Częsty wariant w praktyce:
lipedema + niewydolność żylna (wtedy pojawia się więcej obrzęku przy kostkach),
lipedema przechodząca w lipo-limfedem (gdy dołącza komponent limfatyczny),
obrzęk żylny + limfatyczny w zaawansowanej chorobie żylnej.
Dlatego „samo spojrzenie” bywa niewystarczające — warto dobrać badania.
Kiedy do chirurga naczyniowego w Warszawie i jakie badania mają sens?
Do chirurga naczyniowego / flebologa, gdy:
obrzęk narasta w ciągu dnia,
są żylaki/pajączki, przebarwienia przy kostkach,
obrzęk jest jednostronny lub pojawił się nagle,
planujesz terapię uciskową i chcesz ją dobrać bezpiecznie.
Najczęściej pierwsze badanie: USG Doppler żył kończyn dolnych (wyklucza zakrzepicę i ocenia niewydolność żylną).
Do specjalisty od terapii limfatycznej / poradni limfologicznej, gdy:
puchną stopy i palce,
obrzęk jest twardniejący, utrwalony,
są nawroty stanów zapalnych skóry,
po leczeniu onkologicznym, operacjach lub radioterapii.
W praktyce często zaczyna się od oceny naczyniowej, żeby nie przegapić przyczyn żylnych.
Kiedy pilnie do lekarza?
nagły, jednostronny obrzęk z bólem łydki (podejrzenie zakrzepicy),
obrzęk z dusznością lub bólem w klatce piersiowej,
szybkie narastanie zaczerwienienia, gorączka (infekcja).
Lipedema: symetryczne „masywne” nogi, stopy oszczędzone, ból dotyku i siniaki.
Obrzęk żylny: kostki, zmienność w ciągu dnia, ulga po uniesieniu i kompresji, często żylaki.
Limfedem: stopa i palce, często asymetria, z czasem twardnienie i pogrubienie skóry.

Najnowsze komentarze